De geheime doorgang van de Inviolata? Het was een waterleiding voor de broeders

De vermeende geheime doorgang van de Inviolata-kerk in Riva del Garda was geen vluchtroute voor edelen of spionnen, maar een systeem om water naar het religieuze complex te brengen. Deze reconstructie werd gepresenteerd door Luca Bertolini tijdens een verdiepende bijeenkomst over de geschiedenis van het monument en de rol van Giannangelo Gaudenzio Madruzzo en zijn vrouw Alfonsina Gonzaga.

Een van de verhalen die met de barokkerk verbonden zijn, gaat over een ondergrondse galerij die de vertrekken van de Inviolata met het Bastione zou hebben verbonden. Het bestaan van ondergrondse gangen is daadwerkelijk bevestigd, maar hun functie verschilde van die welke in de legende is overgeleverd.

De bouw van de kerk werd krachtig gesteund en gefinancierd door Madruzzo, kapitein van de Rocca van Riva del Garda, en zijn echtgenote Gonzaga. Het monument en het aangrenzende klooster waren toevertrouwd aan de broeders Gerolamini, die een strenge clausuur volgden en daarom zo waren georganiseerd dat zij zonder contact met de buitenwereld konden leven.

In de ondergrondse ruimten werd een put opgenomen die werd gevoed door water uit Maso Ronch. Het water werd via ondergrondse leidingen naar het complex van de Inviolata geleid en voorzag de religieuze gemeenschap zo van een essentiële hulpbron.

De gangen waren dus een in de architectuur van het complex opgenomen waterbouwkundige oplossing, geen verborgen vluchtweg. Het verhaal van de geheime doorgang behoudt daarmee de aantrekkingskracht van een legende, maar vindt zijn gedocumenteerde verklaring in de watervoorziening.