Moniga del Garda: tentoonstelling van Ambrogio Frigerio in het gemeentehuis

Moniga del Garda organiseert momenteel de tentoonstelling van Ambrogio Frigerio in de multifunctionele zaal van het gemeentehuis, op de begane grond van Piazza San Martino 1. De tentoonstelling, met de titel “Diario Interiore”, is te bezoeken tot maandag 7 september en toont figuren, gezichten en creatieve objecten die het werk van de maker vertellen aan de hand van uiteenlopende onderwerpen en originele oplossingen.

De kern van de tentoonstelling bestaat uit beelden van vooral kinderen, verliefde stellen, danseressen en groepen mensen in alledaagse of verstilde situaties. Terugkerende onderwerpen zijn kinderen die op de rand van een zwembad zitten en een hondje een kus willen geven; vrouwelijke figuren met een intense blik; en danseressen die in witte of rode kleding door de lucht draaien.

Daarnaast zijn er mensen te zien die onder veelkleurige paraplu’s door de regen lopen, evenals enkele zeilen die slechts licht op het doek zijn aangegeven. De enige verwijzing naar het landschap betreft de omgeving aan het meer, zonder uit te groeien tot een echte voorstelling van het gebied.

Een tweede deel van de tentoonstelling is gewijd aan werk waarin de technische experimenten sterker naar voren komen. Hier staan ongebruikelijke lampen, gemaakt met houten en metalen elementen, lichtgevende draden en details waarin klokken, vrouwelijke sculpturen, zwanen en hybride gezichten zijn verwerkt.

De variatie aan tentoongestelde objecten benadrukt een werkwijze die gericht is op vormonderzoek en het combineren van verschillende materialen, met visuele oplossingen die bewust afwijken van het conventionele.

De professionele loopbaan van Ambrogio Frigerio, ook Gio genoemd, begon direct na de middelbare school. In de loop der jaren veranderde hij uit persoonlijke keuze meerdere keren van beroep, vanuit de behoefte activiteiten te verrichten die interesse en voldoening konden bieden.

Tot zijn werkervaring behoren uiteenlopende bedrijven als Barilla, Bonduelle, Quaker en Gardaland, naast andere werkzaamheden in de loop der tijd. In elke fase bleef hij zich inzetten, hield hij zijn kennis voortdurend bij en ging hij nieuwe periodes aan met de bereidheid zichzelf opnieuw uit te vinden.

Na 41 jaar werken volgde zijn pensioen, samen met de mogelijkheid meer tijd te besteden aan passies die eerder op de achtergrond waren gebleven. De tentoonstelling verzamelt juist de resultaten uit deze vrijere periode, waarin de maker zijn omgeving aandachtiger kon observeren.

In de tentoonstelling staat ook een overweging die aan Frigerio wordt toegeschreven: “Ik denk dat er iets mis is met deze nieuwe theorieën, die bestaan uit perspectieven, oplossingen en whitepapers, als alles uiteindelijk leidt tot onzekerheid over de toekomst…”

Daarop volgt een andere zin die in de tekst wordt aangehaald: “Hebben ze dan niet alles verkeerd gedaan en blijven ze het verkeerd doen?”

Daaruit ontstaat het idee om te kiezen voor een meer concrete en ontspannen benadering, met ruimte voor het maken van nieuwe werken.